Estrilda Astrild - Astryld Falisty Dodane przez admin dnia 2010-01-17 17:13:00 a A

Astryld falisty „Estrilda astrild”

Jest to bardzo mały ptak należący do rodziny afrykańskich astryldów. Wyglądem przypomina astrylda szarego, jednak posiada kreskowanie na całym ciele i czerwone znaczenie na brzuchu. Astryld ten jest dość popularny w hodowlach Europejskich, jednak jego rozmnożenie jest nie lada wyzwaniem. Gatunkowi temu trzeba zapewnić nieco bardziej wygórowane warunki niż np. astryldom  australijskim.

Na wolności: Na wolności astryldy faliste zamieszkują tereny południowej Afryki, szczególnie południową część Senegalu, na wschód od Etiopii i generalnie w większości krajów Afryki Subsaharyjskie. Zostały one również wprowadzone jako nowy gatunek w Brazylii, a także na wielu wyspach na całym świecie tj.: na Hawajach, Amirantes, Tahiti, Rodrigues, Reunion, Mauritius, Święta Helena, na Seszelach, Puerto Rico i Bermudach. Co ciekawe żyją też na wolności w Europie, są to ptaki, którym udało się uciec z portugalskich hodowli. Astryldy te całkowicie się zaaklimatyzowały do tamtejszych warunków.  Biotopem tego gatunku są otwarte łąki, pola uprawne, bagna, polany porośnięte wysoką trawą w okolicach lasów, rozległe mokradła, brzegi rzek i strumieni porośnięte wysoką, bujną trawą i trzciną, w której chętnie przebywa, jak również niekiedy zapędza się na tereny siedzib ludzkich i zamieszkuje opuszczone gospodarstwa. Wyróżnia się poza formą nominalną kilka podgatunków: Estrilda astrild nigriloris, Estrilda astrild rubriventris oraz Estrilda astrild damarensis. Astryldy faliste to ptaki bardzo towarzyskie i spokojne. Formują się w ogromne stada liczące nawet po kilka tysięcy osobników. Przypuszcza się, że jest to jeden z najbardziej licznych gatunków ptaków na Ziemi. Na czas lęgów ptaki te tworzą mniejsze stadka, liczące zaledwie kilka osobników. Ich gniazda maja kształt gruszki z wydłużonym wejściem i są ulokowane na ziemi lub przy niej. Czasem, jednak zdarza się, że budują gniazda w krzewach. Jako zabezpieczenie przed drapieżnikiem tworzą również 2 gniazdo ,które jest puste i pełni funkcję obronną. Gniazdo, w którym zostaną złożone jajka i odchowane młode jest ukryte z tyłu a jego wejście jest małe i zakryte gałązkami. Samiczka składa 3-6 jaj, które wysiaduje przez niecałe 2 tygodnie. Czas ich lęgów przypada u nas na okres zimy. W ciągu roku ptaki te odbywają zwykle 2 lęgi, czasem jeżeli maja lepszy dostęp do pokarmu i sprzyjają temu warunki pogodowe przystępują do 3 lęgu. Na wolności żywią się przede wszystkim małymi nasionami traw, jak również pobiera głównie w czasie lęgów owady.  

Wygląd: Ptaki te są dość podobne do astryldów szarych, jednak posiadają falowanie na ciele i posiadają więcej barwy czerwonej w upierzeniu. Wierzch ciała u samców jest szarobrunatny. Od czerwonego dzioba aż za oko ciągnie się gruba, intensywnie szkarłatna plama. Policzki i pióra poniżej dzioba szare. Spód ciała jasnobrązowy. Ogon ciemny z nachodzącym na niego czerwonym kolorem ciągnącym się już od kupra. Na brzuchu intensywnie czerwona plama. Całe ciało pokryte jest dobrze widocznymi, równomiernie rozłożonymi falami. Łapki ciemne. Rozróżnienie płci u tych ptaków jest bardzo proste.  Samczyki są z reguły nieco większe od samiczek. Poza tym maja bardziej jaskrawą brew, a plama na brzuchu jest większa i bardziej intensywna. Dodatkowo jego falowanie jest wyraźniejsze. Najpewniejszym jednak sposobem odróżnienia samicy od samca, jest śpiew – śpiewają tylko samczyki. Młode ptaki są szarawe z mało widocznym jeszcze prążkowaniem. Nie widać u nich czerwonych piórek. Ich dzioby są czarne. Gatunek ten osiąga długość do 12cm.   

Przed zakupem: Naszym obowiązkiem przed zakupem jest jak najlepsze zapoznanie się z tematem utrzymania i hodowli astryldów falistych. Niekontrolowany, nieprzemyślany zakup i w dodatku z przypadku jest ogromnym błędem. W ten sposób tylko krzywdzimy ptaki. Bardzo ważna jest rozmowa z osobami utrzymującymi te ptaki, to właśnie one wiedzą najwięcej o ich żywieniu, utrzymaniu, przyzwyczajeniach i zachowaniu. Najlepiej ptaki zakupić od hodowcy, a nie handlarza, który niejednokrotnie nie zapewnia odpowiednich warunków przetrzymywanym ptakom i mogą okazać się one chore lub nie w pełni sił. Czasem lepiej wydać więcej pieniędzy na ptaki bardziej wartościowe, niż zakupić tanio ptaki, które nie przejawiają żadnej wartości hodowlanej i sprawią nam więcej kłopotów niż przyjemności. Przed zakupem warto również sprawdzić w jakich warunkach ptaki były utrzymywane, może uda się nam co podpatrzeć, a dodatkowo upewniamy się od kogo kupujemy ptaki. Dodatkowo nie zapominajmy dowiedzieć się o tym jak ptaki były wcześniej żywione. Po przywozie ich do domu zapewnijmy im jak największy spokój, aby mogły przyzwyczaić się do nowego miejsca i innych warunków. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest kwarantanna. Nie dość, że możemy w tym czasie sprawdzić czy ptaki nie są chore lub czy nie mają jakiś objawów to jeszcze ustrzeżemy już posiadane ptaki przed chorobami, które mogą nie ujawniać się u nowo przybyłych pupili, ale za to mogą przejść na już posiadane ptaki. Kwarantanna nie powinna trwac krócej niż 3 tygodnie. W tym czasie ptaki umieszczamy w pomieszczeniu ze słabą żarówką, podajemy suchy pokarm, bez dodatku pokarmów miękkich i glukozy czy miodu oraz podajemy do wody levamisol, który możemy zakupić u każdego lekarza weterynarii. On też poda nam odpowiednią dawkę. Podajemy go przez pierwszy tydzień. 2 tydzień to podawanie zwyklej wody. Podawanie levamisolu wznawiamy w 3 tygodniu. Gdy po tym czasie ptakom nic nie dolega możemy dołączyć je do stada. Najlepiej robić to wieczorem, gdy ptaki będą poszukiwać miejsca na noc. Z samego rana wszystkie ptaki będą już razem żerować.      

Utrzymywanie: Niewątpliwie najlepszym pomieszczeniem dla tego gatunku ptaków jest przestronna woliera, gdyż są one bardzo zwinne i ruchliwe, wiec dlaczego mielibyśmy zabierać im możliwość swobodnego lotu? W wolierach zewnętrznych mogą one przebywać tylko od maja do października, chociaż o wiele lepszym rozwiązaniem jest zabranie ptaków do ciepłego pomieszczenia już we wrześniu. Woliery, w których utrzymujemy nasze ptaki powinny być zarośnięte różnego rodzaju roślinnością, w której ptaki będą mogły się skryć, a także wybudować gniazdo. Świetnym rozwiązaniem jest posianie trawy i posadzenie małych krzewów, w których ptaki będą mogły same zbudować gniazdo. Nie należy jednak zapominać o piasku, w którym chętnie zażywają kąpieli. Bardzo ważny wpływ na ptaki ma światło słoneczne. Astryldy powinny mieć zapewniony jak najlepszy dostęp do niego, lecz nie zapominajmy o miejscu zacienionym, w którym ptaki będą mogły odpocząć. O wiele lepszym rozwiązaniem od woliery zewnętrznej jest woliera wewnętrzna – całoroczna. Ptaków nie trzeba z niej przenosić i mogą w niej przebywać cały rok. Temperatura w pomieszczeniu powinna wynosić przynajmniej 20 stopni C, lecz o wiele lepsza jest temperatura w granicach 25 stopni. Warto także przemyśleć zamontowanie w pomieszczeniu termostatu i jonizatora powietrza. Astryldy faliste są bardzo wrażliwe na parę wodną jak również gaz i dym. Są też bardzo płochliwe, dlatego należy zapewnić im spokój. Woliery powinny być zbudowane z drobnej siatki, gdyż są to bardzo smukłe ptaki i mogą uciec przez zbyt duże oczka czy zbyt duże odstępy między prętami. Innym sposobem utrzymywania tych ptaków może być także utrzymywanie w klatkach. Należy jednak pamiętać, że klatki te muszą być przestronne i dość długie, aby ptaki mogły się wylatać. W małych klatkach spłoszone ptaki będą się rozbijać o ściany czy siatkę. Żerdki powinny być różnej grubości i z naturalnego drzewa. Ptaki powinny mieć zawsze dostęp do piasku i wody do kąpieli. Jak już wcześniej wspomniałem gatunek ten jest bardzo towarzyski i mimo małych rozmiarów może przebywać z innymi ,nawet większymi, spokojnymi gatunkami w jednym pomieszczeniu. Można także zastosować chów stadny, jednogatunkowy, lecz pamiętajmy, aby w pomieszczeniach nie było zbyt dużo ptaków, gdyż wtedy nawet u spokojnych ptaków dochodzi do konfliktów. Sam utrzymywałem te ptaki w jednej wolierze wraz z kanarkami, amadynami zebrowatymi, amadynami wspaniałymi, amadynami prążkowanymi (czereszkami) i przepiórkami chińskimi. Nigdy nie dochodziło między nimi do konfliktów i każdy znał swoje miejsce. Niejednokrotnie astryldy nocowały przytulone do innych ptaków. Należy jednak uważac z łaczeniem tych ptaków z innymi gatunkami należącymi do rodziny Estrilda, jak np. z astryldami szarymi (Estrilda troglodytes), czy też astryldami pomarańczowolicymi (Estrilda melpoda) z którymi mogą się krzyżować.       

Żywienie: Odpowiednie żywienie astryldów falistych jest kluczem do sukcesów hodowlanych. Podstawą żywienia tych małych ptaków są różnego rodzaju drobne ziarna. Większość hodowców podaje im: proso żółte, proso japońskie, proso zielone, czerwone, srebrne, senegalskie, murzynek, kanar. Z moich obserwacji wynika, że ptaki te pobierają przede wszystkim te najdrobniejsze ziarna. U mnie interesowały się tylko: prosem senegalskim czerwonym i senegalskim żółtym, prosem japońskim oraz mała odmianą prosa żółtego. Zdarzało się także, że pobierały kanar. Myślę, że dobrym rozwiązaniem jest podawanie kiełków, które są zjadane o wiele chętniej niż suche ziarno. Astryldy faliste z dużą chęcią zjadają również różne gatunki prosa podane w kłosie. Jest to dla nich dobra zabawa jak i zaspokojenie codziennej potrzeby. Pobierają również nasiona różnych traw jak np. chwastnicy jednostronnej zwanej prosem jednostronnym. Gatunek ten nie przepada za owocami i warzywami, choć przyzwyczajony do nich pobiera je w malej ilości. Nieco inaczej jest z zieleniną. Drobno pokrojona gwiazdnica, mniszek lekarski, koniczyna, krwawnik czy wysiane w doniczce proso są chętnie obskubywane przez te ptaki. Wręcz idealnym dodatkiem żywieniowym dla tych astryldów jest pokarm pochodzenia zwierzęcego tj.: muszki owocowe, jaja mrówcze czy larwy mącznika młynarka. Możemy taki pokarm sami hodować i podawać naszym pupilom (więcej o tym w innym artykule – odsyłam do działu żywienie). Pokarm jajeczny jest na pewno podstawą wyżywienia tych ptaków w czasie przygotowania do lęgów i żywienia młodych. Uważam, że o wiele lepszy jest kupny pokarm jajeczny, który możemy dostać praktycznie w każdym sklepie zoologicznym, aniżeli pokarm który sami przygotujemy z ugotowanego jajka kurzego. Jest on lepiej przyswajalny dla ptaków, jego cena nie odstrasza, a dodatkowo poświęcamy na przygotowanie go znacznie mniej czasu. Dodatkowo pokarm taki zawiera dużo substancji odżywczych, witamin i suszonych owadów. Warto też tutaj wspomnieć również o różnych dodatkach podawanych do wody jak np. wywar z pokrzywy, wywar z czosnku, soki bez cukru wytwarzane przez nas samych, sok z cytryny, ocet jabłkowy, glukoza czy miód. Nie zapominajmy też o stałym dostępie do węgla drzewnego.

Rozmnażanie: Do lęgów dopuszczamy tylko ptaki silne, zdrowe, niezbyt chude i nie otłuszczone, które ukończyły już 12 miesięcy życia. Ich upierzenie powinno być czyste i lśniąc. Nie dopuszczajmy też do lęgów ptaków, które niedawno przechodziły chorobę, gdyż lęgi to dla nich duży wysiłek i mogą podczas nich zdechnąć.  Aby rozmnożyć astryldy faliste należy przygotować im odpowiednie warunki, w których mogłyby zbudować gniazdo. Niewątpliwie świetnie do tego nadawać się będzie woliera z trawą i krzewami. Ważny jest również odpowiedni dobór partnerów. Możemy sami dobrać ptaki, jednak o wiele lepszym rozwiązaniem jest naturalny dobór par lęgowych. W tym celu umieszczamy większą ilość ptaków w jednym pomieszczeniu. Już nawet po kilku dniach niektóre ptaki dobiorą się w pary i będą nocować z dala od innych osobników. Takie ptaki odłapujemy i umieszczamy w pomieszczeniu, w którym chcemy aby odbyły lęgi. Zaczynamy też urozmaicać pokarm, podajemy więcej pokarmów miękkich, kiełki, które pobudzają do lęgów, a także jeśli zajdzie taka potrzeba wydłużamy dzień świetlny. Temperatura w pomieszczeniu z ptakami powinna być stabilna. Nie wolno narażać ptaki na przeciągi ani spadki temperatur. W wolierze czy też klatce możemy zamontować dodatkowe miejsca lęgowe tj.: różnego rodzaju koszyczki czy też budki lęgowe. Nie zapominajmy też o podaniu dużej ilości siana, trawy i włókna kokosowego gdyż ptaki może zechcą same zbudować naturalne gniazdo. Wnętrze gniazda jest wyścielane drobnymi piórkami. Jeżeli ptaki decyduje się na budowę dzikiego gniazda na ziemi to zwykle budują drugie gniazdo – zmusza je do tego instynkt, a gniazdo to ma sprawiać wrażenie gniazda głównego i bronić gniazdo z jajkami czy młodymi przed drapieżnikami. Prawdziwe gniazdo jest zwykle usytuowane bardziej z tyłu, a wejście do niego ukryte. Samiczka składa 4-6 jajek, które są wysiadywane przez 12-13 dni. Po tym czasie klują się nagie i ślepe młode. Kontrola gniazda jest niewskazana gdyż są to bardzo płochliwe ptaki i mogą porzucić swoje młode. Młode opuszczają gniazdo po około 3 tygodniach i jeszcze przez kilka kolejnych są karmione przez rodziców wszelkim dostępnym im pokarmem. Ważne jest aby już po wykluciu się młodych w pomieszczeniu znów pojawił się pokarm jajeczny, kiełki i owady. Młode możemy oddzielić dopiero gdy mamy pewność, że same sobie radzą i sam pobierają suchy pokarm. Może się zdarzyć, że dorosłe ptaki chcące przystąpić do następnego lęgu mogą bić swoje potomstwo. Jak podają hodowcy astryldy faliste z powodzeniem odbywają nawet 4 legi, lecz ta liczba jest stanowczo zbyt wielka. Nie powinniśmy dopuszczać do więcej niż 3 lęgów, a jeszcze lepiej gdy są to 2 lęgi. Ptaki wtedy dłużej zachowują witalność i z większym zapasem sił przystąpią do lęgów w kolejnym sezonie.

Mutacje: Nie wiadomo zbyt wiele o mutacjach tego gatunku. Prawdopodobnie występują ptaki o pomarańczowym zabarwieniu dzioba.

Opracował:

Mirosław Czyszczoń [mikser2002(at)wp.pl]